برای زندگی

پیام های کوتاه
کلمات کلیدی

624، گمنام

سه شنبه, ۱۱ فروردين ۱۳۹۴، ۱۲:۴۸ ب.ظ

دیروز آقای نویسنده میگفت که چرا ما فکر میکنیم همین که یک اسم از یک شهید بدونیم یعنی دیگه گمنام نیست؟ گفت مگه از بقیه شون چیزی بیشتر از یک اسم می دونیم؟ شناختمون چقدره؟ چند تاشون رو واقعا می شناسیم؟

بعد در مورد یک شهیدی گفت که اسمشون رو هم بخاطر نمی آورد ... گفت تو آرشیوی ازشون مطلبی دیده و تا الان حتی یک خط ازش جایی چاپ نشده. گفت این آقا فوق دکتری ریاضی داشته و سالها بوده که تو آمریکا زندگی می کرده، کرسی دانشگاهی و تحقیقاتی و ... کلا خبری هم از ایران نداشته. انقلاب 57 رو تو تلویزیون دیده که مردم شاه رو بیرون کردن و ... شروع جنگ رو هم از تلویزیون خونه دیده، کلا موضوع براش علی السویه بوده، تا اینکه یک روز از همون تلویزیون می بینه که یک عراقی داره با چکمه روی فرش یک خونه ای تو خرمشهر راه میره، خرمشهر سقوط کرده بوده... به خودش میگه دیگه نمیشه نشست و باید رفت کاری کرد، یک خارجی داره رو فرش خونه هموطن من با کفش راه میره و... میاد ایران... خودش رو معرفی میکنه و از توانایی بالای محاسباتیش میگه و تو یک قسمتی که مربوط به شناسایی و محاسبات دقیق بوده مشغول میشه. میگن فرماندار وقت خوزستان که متوجه میشه این آقا بلند شده اومده جبهه، میاد بهش میگه که آقا بیاین ما به شما پستی، وزارتی چیزی بدیم، حیفه شماست که اینجا هستین ... طرف می خنده و میگه که من همه اینا رو داشتم، پست و پول و مقام و ... الان چیز دیگه ای میخوام ... شهید میشه ...

و تمام...

سوال: همین که اسمش رو بدونیم کافیه؟ الان مثلا اسم "مصطفی چمران" رو می دونیم، می شناسیمش؟ اینهمه کتاب در موردش خوندیم و نوشتیم، می شناسیمش؟ "احمد متوسلیان" رو چی؟ می شناسیم؟ بقیه شون رو چی؟

  • مریم بانو

نظرات (۵)

  • ترانه زندگی.....
  • اگر برای خداست، بگذار گمنام بمانم.....




    بگذارید گمنام باشم که به خدا قسم گمنام بودن بهتر است


    از این‌که فردا افرادی همانند شما وصایایم را شعار قرار دهند و عمل را فراموش کنند


    این موجب آزردن روح ما شهدا می‌شود.

    طلبه شهید رضا دهنویان
    پاسخ:
    سلام
    ممنونم از مطلب زیباتون
    روح این بزرگمرد شاد . هرچند ایشون درنوع خودشون بینظیر بودن ، ولی میشد تو اون دوره ی جنگ ، آدمای در نوع خودشون کم نظیر یا بینظیر پیدا کرد ...
    کجایند مردان بی ادعا ...
    بقول آهنگران : در کجا بودید ، وقتی جنگ شد ؟ عرصه بر شیران عالم، تنگ شد !!
    منظورش به همونائی بود که دنبال پست و مقام بودن ... نه چیز دیگه ... حالا موندن و ادعا میکنن که ما جنگیدیم... ما شهید دادیم ... یکی نیست بگه بابا ! ما مردم خوب حالیمونه که کیا جنگیدن واسه مملکت و ملت ... کار کی خالصانه و از رو اراده بوده و کار کی از رو ریا و برا گرفتن پست و مقام در آینده ... اکثر اونائی که الان به یه جائی رسیدن و ادعای مرد جنگ بودن دارن ، اون موقع ، تو میدون ، فقط نظاره گر بودن ... کاری نمیکردن ...
    شناختن و درک کردن کار چمران ها و باکری ها و ... کار هرکسی نیست...
    .
    .
    .
    مرسی مریم جون. این پستت هم مث همیشه عالی بود... دمت گرم که یادی از شهدا کردی ...

    پاسخ:
    کلا کم هستن کسانی که بابت زحمتی که کشیدن
    و رنجی که بردن با خدا معامله کنن
    و بهایی از دیگران و جامعه و مردم و ... نخوان به خاطر تلاششون
    ( امثال پدر نازنین شما کم هستن عزیزم.)

    کاش لااقل راه خودمون رو درست پیدا کنیم.

    خواهش میکنم عزیزم. :) :*
  • گمـــــــشده :)
  • اسم؟ نه با دانستن اسم هیچی نمیشه...:|
    هر چی هم کتاب بخوانیم بازم کمه...خیلی کمه...
    پاسخ:
    کاش هم بخونیم و هم فکر کنیم.
    :( آره بابا، از شهدا فقط اسمشون موند و دک و پز واسه بعضیا ، اگه واقعا به سیره اخلاقی و زندگی و عملی تعداد کمشون اشراف داشتیم و میددنستیم وضعمون خیلی بهتر بود :(
    پاسخ:
    می تونیم از همین چند تایی که کنارمون هستن و می شناسیم شروع کنیم.
    حتما یک چیزی بوده که تو زمانه آدمهای عافیت طلب این آدم جونشو فدا کرده.
    مخصوصا شهدای نسل سوم و چهارم انقلاب که همسن الان ما هستن...
    نظرش درسته هرچند باید متأسف بود...
    پاسخ:
    اوهوم...
    ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
    شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
    <b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">